06-03-08

Muthanga wildlife sanctuary

In Kochi begon de verveling toch echt toe te slaan, hoor, eergisteren!

Ernakulam was trouwens al niet eens veel beter... En toen ik na 's avonds na het eten terug in het hotel kwam, vroeg die mens van de receptie mij of ik een vriend had. Ikke dus maar rap ja gezegd, want ik wist dat dat wel eens een vreemde conversatie zou kunnen worden als hij wist dat ik single ben. Dan vroeg hij waarom ik hier dan wel alleen was? Gezegd dat mijn vriend in Belgie was, maar dat mocht ook niet baten, toen hij mij eindelijk de sleutel gaf, vroeg hij of hij na zijn shift niet mocht langskomen!! Euh NEEEEEEE!!!

Pffff, 's morgens dus content dat ik eindelijk kon vertrekken en de trein op richting Calicut. Ik was al niet bijster goed gezind, dat hebt ge als ge al om 6uur moet vertrekken en op den duur was alles er teveel aan en kon ik niks meer verdragen, he... Mensen die u van de trein proberen te duwen terwijl die nog rijdt, mensen die aan uw achterwerk zitten, ... Nee, ik was allesbehalve in een goede bui!

Vanuit Calicut dan de bus genomen, aan de "boss" gevraagd of die naar Sultanbaterie gaat, jaja zei die, tot we de stad uit waren en ik moest betalen, toen bleek dat we maar tot Kalpetta (25 km van Batterie) gingen! Aaaargh! Enfin ja, niet veel aan te doen, he, daar dan eens iets gegeten (sandwichje en ananassap), 't was ondertussen al 14u30 en dan door naar Batterie.

Weeral zone zever om een hotel te vinden, en weeral terechtgekomen bij iemand die 's avonds mijn telefoonnummer vroeg!! En dan naar Muthanga, een wildlife sanctuary, om info te vragen over jeeptours of wat voor andere dingen ze aanbieden. Tegen dat ik daar was, was 't al 16u30, dus ik was toen al 10uur "onderweg", met overstappen en hotel zoeken inbegrepen. Toen die daar dus allesbehalve vriendelijk waren en dan ook nog eens weigerden om mij aan de studentenprijs binnen te laten, was ik serieus over mijn toeren en heb ik daar een heel scene gemaakt... Pffff, ik was echt, echt slechtgezind!!

Enfin ja, 's avonds belden Elena en CJ, heb ik efkes mijn gal gespuwd en toen ging het weer wat beter!

Deze morgen dan weer om 6uur opgestaan, want ik "moest" om 7uur in Muthanga zijn voor de beste jeeptour. Maar ja, TII, he (This Is India), de bus die er om half zeven moest zijn, bleek pas op te dagen om 7uur. Aan het checkpoint (anderhalve kilometer van de ingang van het park), was het dan een complete chaos, dus maar beslist om uit te stappen en de rest te voet te doen. Tegen dat ik daar was, was het natuurlijk al 8uur!

En het was trouwens freezing deze morgen, oh my god!! Ik had een knielange broek aan (die kaki, voor de insiders, die zelfs nog mee terug naar Belgie gaat komen, da's echt een goei!), en natuurlijk de Teva-supersandaal. Wel een trui, daar had ik dan toch nog aan gedacht, maar mijn voeten waren bijna ijsklompen! Pfff.

Om 8uur dan toch aangekomen, ikke dat kantoortje binnen met mijn 500rs (100 voor de ingang ipv 5; 100 voor de gids; 200 voor de jeep; 50 tax om de jeep binnen in het woud te laten; 25 voor mijn foto-toestel). Maar toen zij Ismael, 1 van de park guards tegen mij dat hij een trek ging doen, en dat ik gerust mee kon, dat was dan maar 300rs, voor dubbel zo lang (3uur ipv anderhalf). Maar, ik had geen schoenen aan! Geen probleem volgens die mens, dus ik veronderstelde dat we altijd op de weg zouden blijven, dus ikke dan toch meegegaan. Ja watte, mijn onderbenen en voeten zien er nogal uit nu! Ik hoop maar dat dat niet gaat ontsteken... En ik was compleet gedehydrateerd op het einde, want ik had maar een klein flesje water mee en uiteindelijk duurde de trek tot 13u30!!

Maar het was zeker wel de moeite waard, hoor! Veel herten gezien, verschillende, het "spotted deer" is zowat een hert dat we ook in Belgie hebben, dan een "barking deer", was volledig bruin en blaft blijkbaar, maar dat heb ik niet gehoord en dan een "sambar deer', man, dat is bijna zo groot als een paard!! Toch zeker zo groot dan een pony en dan heb ik het niet over een shetlander (of hoe dat ook gespeld wordt).

We waren dus in het midden van de bush aan het wandelen, drie mannen voor mij (twee workers en een trekker) en dan nog een trekker achter mij. En opeens bleven die allemaal stokstijf staan en geboden mij om stil te zijn. Bleek dat er een olifant op nog geen 10 meter van ons stond!! Toen die olifant dan opeens bewoog, greep een van de park guards mijn arm en begonnen wij allemaal weg te lopen!! Ieeeuw, ik was best wel bang... Maar de olifant kwam dan toch niet achter ons aan en draaide de andere kant op! Ik had niet verwacht om zo dichtbij een olifant te zijn!! En ik heb er niet eens een foto van, ik moest mij concentreren op weglopen, in 't oog houden wat de olifant deed en in 't oog houden wat de guards deden, dus ja...

Later bij een vijver nog een olifant met een baby-olifantje gezien, nu van een veiligere afstand, dat was echt superschattig!! Weer geen foto's, dat was te ver... Al een chance dat Ismael wat medelijden met mij had, dat de mens van de ingang mij niet wou binnenlaten voor 5rs (het verhaal van gisteren had dus goed de ronde gedaan), en hij zei dat ik voor mijn foto-toestel niet moest betalen!

Het wildlife sanctuary was dus zeker en vast wel de moeite!! Het is toch een apart gevoel om u bedreigd te voelen door een wilde olifant! En een baby-olifantje met zijn mama zien drinken is echt super mooi! Ik heb er behalve de tijger alle dieren gezien!

Vandaag was ik dus terug happy! Allee ja, ik loop nog altijd op de toppen van mijn tenen en het minste kan mijn humeur doen omslaan, maar ik heb mij toch al niet meer laten doen, ben niet uit mijn krammen geschoten, maar heb mij elke keer gewoon omgedraaid en weggegaan. Ik denk dat dat is omdat het begint door te dringen dat ik alleen maar terug naar Manipal ga om mijn spullen op te pikken en dan "voorgoed" moet vertrekken... Pfff, daar kijk ik eerlijk gezegd niet naar uit!

Het enige dat ik kan doen is te proberen er niet te veel aan te denken, he! En ik ga morgen terug en moet pas zondag "echt vertrekken", dus ik ga gewoon nog een heel weekend plezier maken met Yajur en CJ (Emeline komt pas zondag namiddag terug uit Gokarna, hopelijk heeft haar trein dus geen vertraging, want dan kunnen we niet eens afscheid nemen...)!

Commentaren

Maar trezeke toch! Uw humeur heeft u goed liggen precies... Probeer u maar niet te veel op stang te laten jagen deze laatste dagen. Het doet wel wat met je hé, zo'n reis. 't Ene moment verlang je ongelooflijk terug naar huis, het andere wil je nooit meer weg uit dat fantastische trekkersleven. Nou, ik hoop alleen maar dat je nog eens deftig de beentjes uitzwiert daar en dat je van iedereen uitgebreid afscheid kan nemen. Mocht ik hier niet meer komen, een behouden thuiskomst meid!!
Dikke kussen!

Gepost door: Lentesneeuw | 06-03-08

De commentaren zijn gesloten.