13-12-10

Wow... De enige drie letters die de voorbije dagen kunnen beschrijven!

Hello hello!

Zoals voorspeld, heb ik een tijdje geen internet gehad, maar ondertussen ben ik in La Paz, een echte stad, met toiletten met stromend water, douches, gsm ontvangst en draadloos internet. Heb ik die laptop toch niet voor niets meegenomen...

Eerder vandaag heb ik al foto's van de voorbije week geupload, 't waren er wel meer dan verwacht, I'm sorry.

Van Potosi ben ik vorige week naar Tupiza gegaan, helemaal in het Zuiden van Bolivia, bij de grens met Chile. 't Was daar minder hoog en ik voelde me weer helemaal beter. Jullie kunnen niet geloven hoe erg ik het gemist had om honger te hebben! En om echt van eten te kunnen genieten, ipv mezelf te forcefeeden... In het busstation kwam ik Sonja tegen, die mee op de mijntoer was en we besloten om het in Tupiza iets luxueuzer aan te pakken en een goede deal te sluiten met een hotel met zwembad!

Tupiza is echt een stadje van niks, we kwamen om 4uur aan, zijn dan nog wat gaan slapen en na het ontbijt de stad gaan verkennen- drie blokken oost, drie zuid, drie noord en je staat weer op dezelfde plek (ah nee, wacht, dat kan hier niet...), maar jullie snappen het wel! Na de middag zijn we dan wat gaan relaxen bij het zwembad en om 14u30 hadden we een paardrijtocht geboekt. Om 14u25 overtrok het jammer genoeg helemaal en toen ze ons om 14u35 kwamen halen, regende het pijpestelen... Onderweg naar de paarden begon het dan ook nog eens te hagelen (jep, hagel! 't is 25 graden, je waadt door een rivier waar normaal een straat ligt en er vallen hagelbollen van ongeveer een cm diameter uit de hemel... Regenseizoen is hier anders dan in Azie!). Anyway, een uurtje later was het weer voorbij en konden we toch nog aan onze paardrijtocht beginnen. Eens de stad uit, was de omgeving echt schitterend! Bolivia's wild west, is niet overdreven. De paarden wisten gelukkig de weg en wij moesten niet al te veel doen, recht blijven zitten en foto's maken was de boodschap.

De dag erna gingen Sonja en ik dan weer elk onze eigen weg, zij was en route to Chile en ik naar La Paz. Ik had ervoor gekozen om vanuit Tupiza de tour van het Zuidwesten van Bolivia te doen, omdat deze vier dagen duren (een dag langer dan vanuit Uyuni), in de andere richting de ronde doen en vooral omdat er veel minder mensen tot in Tupiza komen, dus er geen konvooien van tientallen jeeps per dag naar het Salar vertrekken. En toemaatje: de zonsopgang over de grootste zoutvlakte ter wereld!

Maar omdat ze geen dropoffs doen in Chile, gingen Sonja en ik weer onze eigen weg.

De tour was een absoluut succes! Echt supermooi! Flamingo's, actieve vulkanen, geysers, hotsprings, zoutvlaktes, laguna's, ... Wow! Ik ga hier niet beginnen met een beschrijving, daarvoor kan ik niet goed genoeg schrijven... Gelukkig kan ik net iets beter foto's maken (prachtig decor + goede camera = niet veel meer moeten kunnen), helaas niet in selecties van enkele foto's maken, maar check it out als je tijd hebt, zou ik zo zeggen!

Ik werd dan de laatste dag (gisteren) gedropt in Uyuni en kon gelukkig nog 1 van de laatste plaatsjes op de nachtbus naar La Paz bemachtigen. Uyuni is echt een gat, nog minder stad dan Tupiza, maar in de 6 blokken die het centrum vormen is elk huis een restaurant, hostel of touroperator, pffff.

Vanmorgen vroeg ben ik dan aangekomen in La Paz. De stad is niet echt mijn ding... Allemaal souvenirshops (met mooie dingen die ik nog niet kan kopen, want die ik niet tot februari wil meedragen), en niet echt een historisch centrum. Ik ben vandaag al wel het coca museum gaan bezoeken, klein maar fijn! En uiterst interessant!

Morgen blijf ik hier nog een dagje, maar daarna trek ik alweer door, denk ik. Richting Copacabana voor Lake Titicaca. Cochabamba ga ik skippen, 't is Bolivia's main market town en aangezien ik toch nog niets koop, tja. Blijkbaar is La Paz - Cochabamba de meest indrukwekkende vlucht in Zuid Amerika, maar Cochabamba ligt halfweg tussen La Paz en Santa Cruz, dus hierover kunnen jullie hieronder lezen :-)

Ik ben ondertussen wel geacclimatiseerd aan de hoogte, 4000 meter, 5000 meter, I don't care anymore. Gelukkig maar!

Coroico en de gevaarlijkste weg ter wereld (op de mountainbike) sla ik ook maar over, ik ben niet zo'n fan van mountainbiken en voor de jungle in Rurrenbaque is het regenseizoen al iets te lang bezig. Wat Bolivia betreft, ben ik dus bijna rond, bij Lake Titicaca steek ik de grens met Peru over en van 't weekend heb ik dan afgesproken met Liesbeth in Arequipa om een trekking van de Colca Canyon te doen, kwestie van me toch nog iets voor te kunnen bereiden op het Inca Trail...

Alright, that's it for now, ik ga nog een beetje de sfeer in La Paz opsnuiven!

Hasta la vista (in Peru waarschijnlijk, want op Isla Del Sol is geen stromend water en electriciteit- op een paar generators na, dus waarschijnlijk ook geen internet).

PS. Lieve collega's, ik denk hier vaak aan jullie, veel te vaak! En niet alleen als ik mijn travel towel gebruik of iets in mijn dagboek schrijf (waarvoor dank overigens), maar vooral als mijn buik alweer moeilijk doet... Veilig eten is hier zoveel moeilijker dan in Azie! Pffff, de laatste dag van de tour bijvoorbeeld, kregen we nog steeds kip voorgeschoteld, terwijl we al drie dagen niet in een dorp met electriciteit en/of winkeltjes geweest waren... Ik hoop op beterschap in Peru!

23:50 Gepost door Tessa in Trips | Permalink | Commentaren (3) | Tags: bolivia, southwest circuit |  Facebook |

Commentaren

dag Tessa,

je foto's op de zoutvlaktes zijn ongelooflijk schoon.
Ik heb vandaag toch een paar keer aan je moeten denken. Man man man, wat zou je je geërgerd hebben vandaag aan mij.( beamer en muis ;.))
'k hou je op de hoogte.

Milajka

Gepost door: milajka | 16-12-10

Prachtige foto's Tessa!!Ben blij te horen dat je "maag-darmklachten" aan het verminderen zijn!
Groetjes,
Daniela

Gepost door: Daniela | 17-12-10

Hey hey Tessa ,
weer even tijd om bij te lezen waar je intussen terecht bent gekomen .Fijn dat we je toch een beetje kunnen volgen gedurende je ongelofelijke reis.
Beeld en tekst zo lijkt het dat we toch ook een klein beetje meereizen ,al hoop ik daar zelf toch ook ooit nog eens te geraken , hoop doet leven ...T 'is prachtig allemaal.
Geniet maar verder.Blij te lezen dat je hier en daar toch ook gezelschap hebt.
Wel ja , hier is het ook mooi op het ogenblik ,zal ik dan maar zeggen, helemaal anders , alles ondergedekt met een dik pak sneeuw.
Zoek een gezellig plekje op voor de Kerst , maak ook een pakje voor jezelf van jezelf , wij gaan dat hier ook doen ,
Mijn beste groeten ,`Benedikte

Gepost door: Benedikte | 22-12-10

De commentaren zijn gesloten.