07-01-11

Gelukkig nieuwjaar!

En misschien ineens vrolijk pasen? 't Is precies alweer eventjes geleden dat ik hier nog iets gepost heb... In een notedop: alles is goed hier!

We zijn ondertussen in Lima, maar maken ons klaar om op een nachtbus naar Huaraz te stappen, weer de bergen in, bye bye warmte, zand en zeelucht...

We zijn dus met kerstavond veilig en wel in Cusco aangekomen, hebben de briefing voor het Incatrail gekregen en geregeld dat we met z'n drieen in dezelfde groep zaten! De twee andere dagen in Cusco heb ik ziek in mijn bed gelegen... Ik had toch een serieuze keelontsteking en verkoudheid te pakken en vreesde het ergste voor het Incatrail. Een emergency clinic in Peru heb ik ondertussen toch ook langs binnen gezien, vreemd. Je moet er eerst al betalen voor je een dokter te zien krijgt en die spreekt dan nog geen woord Engels ook. Het bleek dan ook moeite voor niks te zijn, want het enige dat ze mij gaf was paracetamol...

Enfin, twee dagen later ben ik dan toch maar mee op het Incatrail vertrokken en het was toch de moeite waard! Prachtige uitzichten, superlekker eten, tenten die niet dichtritsen, ... een beetje wandelen tussendoor en veel hoesten en snotteren. Een beetje regen en uiteindelijk Macchu Picchu! Wow! We hadden redelijk wat geluk gehad met het regenseizoen, de drie eerste dagen van het trail, maar de laatste dag werden we wakker om 3uur en regende het echt pijpestelen! Pannenkoeken op een dergelijk onmenselijk uur smaken toch niet zo lekker... 't Was dan nog maar drie uur stappen tot aan de Sun Gate en daar zagen we dan eindelijk alleen mist. Pfff. Mist en regen! Mijn sokken waren ook doornat en ik kreeg het langzaamaan koud. Maar uiteindelijk kregen we op de weg naar beneden toch een eerste glimp van Macchu Picchu te zien! En het wow-moment kwam enkele uren later, toen het ophield met regenen en de wolken langzaamaan verdwenen. Echt sjiek! We hadden nog een paar uurtjes vrij in de grootste Inca site ter wereld en het was geweldig! Achter elke hoek schuilt iets nieuw en het uitzicht vanop een heuvel is geweldig! Ik zou er wel een hele dag op mijn buik in het gras kunnen liggen en nog niet alles gezien hebben! Echt schitterend!

Helaas, helaas, hadden we met de groep afgesproken om nog een laatste keer samen te lunchen en omdat er watjes bij waren die het na de tour al heel erg koud hadden en niet van plan waren om nog langer in Macchu Pichhu te blijven ronddwalen (weird... Then why fly all the way to Peru and hike for 4 days to get to the lost Inca City?), kwam het moment om naar Aguas Calientes af te zakken al veel te snel... Na de lunch hebben we onszelf dan verwend met een tripje naar de -de Spaanssprekenden onder jullie raden het al- hotsprings. Hmmmm! Welverdiend! En beter dan een slechte douche op de laatste campsite! En na een lekkere Coca Sour en nachos met guacamole waren we dan klaar om op de trein terug naar Cusco te stappen...

Terug in Cusco kon ik gelukkig wel een beetje meer van de stad genieten, mijn verkoudheid begon eindelijk te minderen! 't is een leuk stadje, alleen echt wel uber-toeristisch en dus ook duur. 't Was de moeite, maar 's avonds vertrokken we met de nachtbus naar Nazcz, waar ons weer nieuwe avonturen te wachten stonden!

Na het inchecken in het hostel in Nazca, gingen we niet zoals onze gewoonte was op zoek naar een leuk restaurantje, want vanochtend zouden we naar de luchthaven (hu-hum) van Nazca trekken om met een CESSNA een vlucht over de beroemde Nazca lines te maken. Foto's hiervan zullen jullie helaas niet op mijn fotostream terugvinden, ik heb er geen gemaakt. Maar google het eens en je weet evenveel dan ik; kortom men weet er niets over. Maar het is de moeite om eens gezien te hebben, de Nazca lines bestaan uit allemaal figuren die op de 1 of andere manier op grote, zeer precieze schaal in de woestijn gemaakt zijn. Je snapt het dus al, die vliegtuigjes zorgen er eerst voor dat de passagiers langs links een mooi zicht krijgen en daarna de passagiers langs rechts... Ik had die dag nog niks gegeten, maar het was de eerste keer deze reis dat ik moest overgeven! Pffff! Zweten, misselijk, en gal en water uit mijn maag, niet leuk... Liesbeth en William hadden er gelukkig iets minder last van, dus ik krijg nog wel foto's te pakken als ik terug in België ben!

En 's avonds was het oudjaar!! We hadden in Cusco nog een fles Peruviaanse schuimwijn gekocht. Lotte en Leen, een Nederlands koppel dat ik al in Sucre, Bolvia en in Arequipa had ontmoet, waren ook in Nazca voor nieuwjaar, dus 's avonds zijn we met z'n allen lekkere vis gaan eten, een goeie cocktail gaan drinken en daarna terug naar het hostel getrokken om op het rooftop terrace wat te babbelen, drinken en een spelletje te spelen in afwachting van nieuwjaar. Op een gegeven moment zijn we trouwens gewoon op goed geluk beginnen aftellen, er werd al sinds half twaalf vuurwerk afgestoken en geen van onze horloges gaven dezelfde tijd aan! Maar het uitzicht van het dak was leuk, 360 graden rond ons werd er vuurwerk afgestoken, de sfeer was goed en de schuimwijn ontzettend slecht! Laat hebben we het niet gemaakt, reizen is vermoeiend en tegen half twee lagen we alweer in ons bed...

Gelukkig maar, want de volgende dag hadden we weer een tour geboekt, een sandbuggy tour van de omgeving (aquaduct, pyramides, graven vernield door grafrovers en de wereld's hoogste sand dunes!), het was de moeite!! ... tot de gids, Eduardo, zoveel lucht uit de banden gelaten had om meer grip op het zand te krijgen, dat de band van de velg dreigde te rollen... Met de moed der wanhoop hebben we nog geprobeerd om lucht uit het reservewiel in de achterste band over te hevelen, maar het werkte niet... Plan B was dan toch maar het reservewiel (ongeveer half zo dik dan de andere wielen, een thuisbrengertje dus) erop te leggen; bovenop een enorme zandduin, niet om mee te lachen! Uiteindelijk heeft de Eduardo ons dan te voet richting een andere buggy gestuurd, duin op, duin af. En wij elke keer maar hopen dat de andere buggy nog niet weg zou zijn... Toen we er eindelijk waren, bleek dat de andere buggy vol zat en we niet terug mee naar de stad konden met hen. Plan D was dat Eduardo de duin afgerold was (jaja, met buggy en al) met het reservewiel en beneden de wielen weer vervangen had en aan de andere buggy lucht (uit hun reservewiel) vroeg. Maar er leek toch een gaatje in de band te zitten en het reservewiel ging er alweer op... Ongeveer honderd meter verder, ging Eduardo dan toch het reservewiel nog maar eens bekijken en ja, je raadt het al, dit was zo plat als een vijg!! Eduardo en Felipe, de gids van de andere buggy hebben dan nog even bekeken of we 1 van zijn reservewielen konden gebruiken, maar die hadden 6 bouten en die van ons maar 4. Dikke pech dus. Plan E dan maar. Plat reservewiel linksvoor leggen en goede linkervoor band rechtsachter leggen. En de toeristen in het midden van de woestijn achterlaten omdat je zo geen passagiers kan meenemen. Met dit laatste waren we het toch niet zo eens, behalve in het hostel (waar ze ons nog niet zouden missen) wist er immers niemand waar we waren, wat als Eduardo een ongeluk kreeg?? Plan F dan... Liesbeth mocht toch met hem mee, William en ik zouden al richting het volgende dorp beginnen wandelen, hier zou Eduardo alle banden oppompen en dan konden we weer met z'n allen richting Nazca. Zo gezegd, zo gedaan. Al begon ons water wel op te raken, hadden we geen idee over de levernsduur van de batterijen van Eduardo's zaklamp, hadden we geen trui of zo bij ('t is immers 35 tot 40 graden in de woestijn - overdag)) en hadden we geen idee over welke dieren er rond Nazca leven! Pfew, ik was toch wel blij toen we na bijna een uur stappen eindelijk het geluid van een motor hoorden en uiteindelijk de lichten van de buggy om een bocht zagen verschijnen! Pfew!

Uiteindelijk is Eduardo als een gek terug naar Nazca gereden, het was toch wel handig om gordels te hebben, en waren we om 21uur terug in het hostel. Pfew!

Nog 1 kleine anekdote hierover: bij het uitchecken, wilden ze nog dat we de volle prijs voor de tour betaalden! Na wat telefonische onderhandelingen, allee ja, als je 't zo kunt noemen, we weigerden gewoon elke "geste" die ze deden, hebben we uiteindelijk nog de helft betaald... En zijn we vertrokken uit Nazca, genoeg gezien!

Om de reis naar Lima nog te onderbreken, hebben we een stop gemaakt in Huacachina, een dorpje, als je 't zo kan noemen, rond een laguna tussen de zandduinen. Het water zag van het meertje zag er redelijk troebel uit, maar het was zondag, dus het strand (of de woestijn) zat vol met Peruviaanse toeristen en mensen ploeterden vrolijk tussen de eenden, waterfietsen en roeibootjes! Helaas hadden wij geen bikini bij en moesten we door naar Lima, dus dit hebben we niet uitgeprobeerd...

Aan Lima hebben we trouwens maar een blitsbezoek gebracht, we zijn maar twee nachtjes gebleven, hebben een bezoek gebracht aan central Lima, met zo'n free tour en hebben verder wat rond de verschillende wijken van de stad gewandeld, bij Starbucks binnengesprongen, tot aan de oceaan gewandeld, naar de cimema geweest, .... Maar veel hadden we niet met Lima. En Liesbeth zag een extra nacht hier ook niet zitten, dus zijn we -toen ik deze blog begon te schrijven- met de nachtbus naar Huaraz gegaan. Ondertussen zijn we twee dagen verder en zitten William en ik alweer op een nachtbus te wachten, richting Trujillo deze keer, Liesbeth hebben we achtergelaten :-) Nee grapje, zij is vanochtend voor dag en dauw uit onze kamer geslopen omdat ze om 6uur werd opgepikt voor de Santa Cruz trek. 4 dagen door de Cordillera Blanca, met geweldige uitzichten, mooie meertjes, besneeuwde toppen en meer van dat moois! Maar wij hebben dit toch maar overgeslagen, hebben gisteren een tour langs een laguna en door de sneeuw gedaan naar de Chavin ruines, het was wel enorm grappig om de Peruviaanse toeristen uit Lima en omstreken te zien die nog nooit sneeuw hadden gezien! Echt super, ze waren helemaal verbaasd als ze het aanraakten, probeerden het in lege flesjes cola te doen om mee te nemen en konden niet genoeg foto's nemen! Grappig! En vandaag zijn we gaan rotsklimmen! Vermoeiend, sporten op 3000 meter hoogte, maar de uitzichten waren het ongelofelijk waard! Allee ja, toen we uiteindelijk aan de rotsen geraakten... Eerst reed onze taxi vast in een roadblock en moesten we dus het laatste stuk wandelen en dan moesten we nog een rivier oversteken. Helaas had het heel de nacht geregend (en hoger ook gesneeuwd) en was het kabbelende beekje van anders uitgegroeid tot een serieus uit de kluiten gewassen rivier, pffff! Freddy, onze gids, die sprong behendig van steen naar steen, maar dat was toch niet echt aan ons besteed... Het heeft even geduurd, maar met behulp van een plank en een metalen stok ben ik toch aan de overkant geraakt. 't Was geen hele dag, maar hoe vaak in mijn leven ga ik nog klimmen in de Andes? 't Was absoluut de moeite waard! Zelfs al konden we lang niet nadoen wat Freddy voordeed, we hebben er toch van genoten en ik ben echt doodop nu, dus hoop seffens in de bus goed te kunnen slapen!

22:31 Gepost door Tessa in Algemeen, Trips | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

Hoi Tessa,

eerst en vooral een super gelukkig nieuwjaar voor jullie!!!! En mag ik je dan ook een goede gezondheid wensen? Die heeft het precies een beetje laten afweten de laatste tijd dus vandaar!
Maar hier in België gaat het zeker niet beter, je zult het wel gehoord hebben, koud, regen, sneeuw,...
Met het nodige gesnotter erbij!
Ik vind het heel leuk om je verhalen te lezen en blijkbaar zitten jullie niet stil!!! Wel logisch natuurlijk als je zo ver reist!!
Jullie ervaringen zijn gewoon super, zo onbeschrijflijk!
Geniet er van!!!

Virginie

Gepost door: Virginie | 08-01-11

Dag Tessa,

ook van mij een heel gelukkig & gezond nieuwjaar, hopelijk zijn nu alle kwalen en kwaaltjes overwonnen. En in geval van nood is er dus altijd paracetamol..
Heb je eigenlijk uitgerekend hoeveel kilometer je in totaal gaat rondtrekken op deze reis, 't is echt indrukwekkend zoveel dingen die jullie al zijn gaan bekijken.
Zorg goed voor jezelf want ik reken er wel op dat die stoel tegenover mij binnenkort/lang niet meer leeg is

veel groetjes

Inge

Gepost door: Inge | 10-01-11

Dag Tessa, ook van hieruit een goed nieuw jaar gewenst. Tijdens het verorberen van de bokes ben ik je foto's aan het bekijken geweest. Man, man ongelooflijk mooi!! Geniet ervan.
Milajka

Gepost door: Milajka | 12-01-11

De commentaren zijn gesloten.