22-11-13

Het zwarte gat na Antarctica...

Wow, al zo lang geen blog meer getypt! Waar moet ik nu beginnen? Het is alweer twee weken geleden dat we vol verwachting aankwamen in Ushuaia. Al bij de landing van het vliegtuig hadden we een prachtig uitzicht op het Beagle kanaal, de luchthaven- of beter de airstrip- was op een super klein schiereilandje.

We bleven twee nachten in Ushuaia, el fin del mundo. Waarom Ushuaia el fin del mundo genoemd wordt, konden we trouwens pas eergisteren goed en wel apprecieren, toen we 12 uur in de bus spendeerden naar zowat de dichtsbijzijnde stad... De eerste twee uur werd het uitzicht bepaald door de bergen en de vergezichten over het water, daarna verdronken land en de komende tien uur zagen we niets anders dan dorre, vlakke, uitgestrekte steppe en guanacos, superveel guanacos (ze lijken een beetje op alpacas, maar zijn toch anders)!

Terug naar Ushuaia... De eerste dag was het redelijk mooi weer, helaas niet zonnig en nadat we uitgecheckt hadden, langs de wasserij gepasseerd waren en opnieuw ingecheckt waren in ons pre-cruise 4 sterrenhotel, gingen we naar het nationaal park Tierra del Fuego. Echt prachtig! Besneeuwde bergtoppen, prachtige vergezichten, uitzicht over baaitjes, laguna's, ... De vossen waren er heer en meester, totaal niet bang van mensen- integendeel! 

's avonds gingen we nog een laatste keer genieten van de Argentijnse keuken, we trokken naar een parilla voor heerlijk sappig BBQ vlees, een rood wijntje erbij en groentjes van het buffet.

Na een laatste nacht in een comfortabel dubbel bed, op vaste grond, trokken we nog de sneeuw in, richting gletsjer Martial. Wanneer de wolken even opzij schoven, was het uitzicht over de stad, de haven en het Beagle kanaal echt prachtig! In de namiddag was het dan tijd om in te checken op de boot. We werden allemaal in bussen naar de pier gebracht en kregen in de bus onze boarding card- een swipe kaartje waar we elke keer we aan land zouden gaan, mee moesten uitchecken.

Onze cabin op dek 3 was prima! We hadden een groot raam, een mini badkamer, klein bureautje, netjes opgedekte bedden, ... wat wil een mens nog meer? We kregen al welkomsthapjes in de lounge op dek vier en nadat iedereen (inclusief mezelf...) zijn bagage uiteindelijk had teruggevonden, de weg wat kende rond het schip en van het uitzicht over Ushuaia genoten had, was het tijd om de trossen los te gooien en het Beagle kanaal af te varen, richting Cape Horn! De eerste avond maakten we nog kennis met de expeditiestaff en werd het programma voor de komende dagen voorgesteld, tijdens het oversteken van de Drake Passage worden er lezingen gegeven, zijn er meetings over het zeekajakken, het kamperen, worden er films getoond en is er spreekuur bij Dr. Judy. Alles om de verveling en de zeeziekte tegen te gaan :-) Het enige wat bij mij helaas leek te helpen was in bed blijven liggen... Vooral niet opstaan. Liggend eten, liggend drinken en af en toe eens proberen om tandjes te poetsen en naar het toilet te gaan...

Aan alles komt gelukkig een einde en op het einde van dag twee was er weer land in zicht en werd de zee kalmer, we waren aangekomen bij de South Shetland eilanden! De volgende dag maakten we twee landingen én gingen we twee keer kajakken, bij Half Moon Island en Yankee Harbour en zagen we zoveel zeehonden, ijsbergen en pinguins dat alle kommer en kwel ineens vergeten was! Bij mij toch... Niet bij Heather, die bij de eerste landing uitgleed op de heuvel en haar enkel brak... Op dus naar King George eiland, waar een airstrip is en een X-ray apparaat in één van de onderzoeksstations. De volgende ochtend, mochten wij gelukkig gaan kajakken, al was er niet veel te zien in de buurt van de onderzoeksstations, geen ijsbergen, geen pinguins, één eenzame zeehond maar... Maar de rest van onze groep bleef aan boord, dus wij waren al lang blij met wat frisse lucht! Heather werd een plaaster aangemeten en in de namiddag mochten we de basissen bezoeken, mochten we een kijkje nemen in het leven van de mensen daar! Een keukentje, een kerkje, zelfs een café en een souvenirshop! En gsm ontvangst! En veel stempels in ons paspoort! En twee zeehonden, bovenop de berg tussen de huizen. Maar we waren vooral allemaal blij dat we niet op een vliegtuig moesten wachten voor Heather en dat we 's nachts dus onze weg konden verderzetten naar het Antarctisch schiereiland!

's anderendaags hadden we er weer een hele tocht op zitten en kwamen we 's ochtends aan bij Gourdin eiland. Het was er best spannend om uit de Zodiac op het land te raken, maar het was zo hard de moeite! Pinguin paradise, met Adelie pinguins, Gentoo pinguins en Chinstrap pinguins, overal! En zo nieuwsgierig! Echt superschattig! Tijdens de lunch vaarden we dan het allerlaatste stukje naar het schiereiland en toen we het anker uitgooiden, kajakten we verder naar het land. We peddelden langs de kust, tussen de pinguins die in en uit het water wilden, af en toe een zeehond die zijn hoofd boven water stak en we volgden de kust totdat we bij het strand kwamen waar de rest van de groep met de zodiac aan land gegaan was en waar ook wij onze kajaks aan land trokken. We wandelden hier nog tussen de pinguins, ze hadden allemaal al hun nestje gemaakt en moesten af en toe hun ei goed leggen, sommigen hadden nog maar één ei, anderen al twee. Nog zo'n 35 dagen en dan zouden de kuikentjes uitkomen...

Diezelfde avond gingen we kamperen! Na het avondeten kleedden we ons erg warm aan en trokken we met kampeerspullen in de Zodiacs terug aan land, op het schiereiland. We zetten onze tent op - laat het weer aan mij om er één uit te kiezen die niet volledig is, grmbl-, kregen een rondleiding langs het draagbaar toilet, bewaakt door een zeehond en een horde pinguins en daarna trokken we de berg op, om te genieten van het supermooie landschap en de ondergaande zon! Het werd er helaas niet donker, maar voordat we het koud kregen, moesten we wel onze tent in om wat te kunnen slapen... 's ochtends werden we gelukkig al om 5u30 gewekt om het kamp terug op te breken en terug aan boord te gaan om op te warmen voor het ontbijt! Het was superleuk om gedaan te hebben, de pinguins liepen gewoon door ons kamp en bleven heel de nacht zingen, maar het was toch vooral erg koud! En winderig! De wind raasde echt door ons kamp, het was superkoud om weer op te ruimen 's ochtends! Terug op de boot was ik echt content om een warme douche te nemen en het was de enige dag dat ik langs het hartige ontbijt trok en me te goed deed aan spek met eieren en aardappeltjes, man zo'n honger!! Na het ontbijt zetten we koers richting de Wedellzee, de expeditieleider had namelijk van andere schepen gehoord dat de Gerlache Straat nog helemaal ingevroren was, dus wij trokken door de Antarctic Sound en zagen immense ijsbergen passeren en we hielden onze adem in om keizer pinguins te kunnen spotten. Maar helaas, pindakaas, tijdens de lunch veranderden we van richthing, er bleek alweer iemand ziek te zijn! Grmbl, blijkbaar had iemand een maand ervoor een darmoperatie gehad en waren er nog complicaties... We moesten dus opnieuw terug naar de Chileense basis in de Shetland eilanden... We vaarden de hele dag, aan volle snelheid en konden dus nergens meer van boord of gaan kajakken of ... Pfff! 's Avonds bleek er gelukkig al wel een vliegtuig klaar te staan, want op een andere boot had iemand zijn heup gebroken en zo konden de twee patiënten samen naar Chili gevlogen worden. We moesten wel nog ter plaatse wachten, tot het vliegtuig goed en wel richting Chili vertrokken was, maar 's ochtends vroeg konden we dan toch weer koers zetten naar een ander eiland, er was helaas geen tijd meer om terug naar het schiereiland te trekken... 

We maakten die dag nog een paar wildlife stops, we gingen pinguins, zeehonden en giant petrols kijken op Aitcho en Cecilia eiland en in de namiddag trokken we naar Hannah Point voor een zodiac cruise met landing. Alle kajakkers werden in de bibliotheek samen geroepen we gingen op een aparte zodiac cruise, naar de andere kant van het eiland. Per landing mogen er maar maximaal een aantal mensen aan land en als wij naar een andere plek zouden gaan, dan kon al de rest samen aan land. Wij kregen dus Doug, de beste zodiac driver mee en gingen op verkenning! Dat was echt een supergoed idee!! We zagen echt honderden olifant zeehonden! Zo groot! En superveel pups! Het was wel een beetje improviseren en we werden goed nat door enkele golven die over de Zodiac sloegen... Terwijl wij aan land gingen, bleef Doug een beetje rondhangen in de baai en er kwam een grote mannelijke olifant rond de zodiac zwemmen, echt superindrukwekkend! Er zaten ook pinguins en giant petrols en er lagen walvisbeenderen, maar het meest indrukwekkend was toch de olifant zeehonden! We zagen ook nog een Antarctische pels zeehond, die we de eerste dag tijdens het kajakken ook gezien hadden, maar de andere mensen hebben deze tijdens de hele trip niet gezien. Terwijl deze er supermooi en zacht uitzien :-)

En toen kwam helaas alweer de laatste dag... We trokken naar Deception Island, een vulkanisch eiland, waar we nog twee keer aan land gingen, 's ochtends trokken we naar Baily Head, het Mexico City van de Chinstrap pinguins, ze zaten echt overal waar je keek! En ze kwamen superdichtbij! Één keertje lag ik op mijn buik in de sneeuw en kwamen er twee pinguins al vechtend op mij afgegleden! Er lag ook nog best veel sneeuw, maar toch hadden ze allemaal al hun nest kunnen maken op de rotsen. 's middags gingen we nog een laatste keertje kajakken, zagen we nog enkele zeehonden, wat pinguins en enkele vogels. En daarna was het tijd om aan land te gaan voor de duik! De wat? Ja, de duik, in de Antarctische oceaan. Sommige mensen gingen helemaal in hun eentje in het water, maar daar had ik toch de moed niet voor, hoor! Wij gingen met een groepje, met z'n allen er samen in en even snel er allemaal terug uit! Brrrr! Terug uit het water ging het als volgt: snel afdrogen of toch doen alsof, shot rum doorslikken, alle kleren terug aan en aanschuiven bij de zodiac om terug op de boot te komen en warm te kunnen douchen! Uiteindelijk viel het allemaal nog wel mee, ik was niet bevroren toen ik op de boot terug kwam, had alleen koude tenen, maar of ik het nog eens zou doen? Dat hangt van het gezelschap af...

Met de duik sloten we onze trip af. Het was tijd om opnieuw de Drake te trotseren. Om uren in bed te blijven liggen,  om foto's uit te wisselen, om afscheid van iedereen te nemen, om evaluatieformulieren in te vullen, om een laatste gin en tonic te drinken in de Polar Bear Bar, een laatste wake up call...

Nadat we in Ushuaia weer terug van de boot gingen, bleven wij nog één nacht ter plaatse, we lieten onze was doen, gingen nog naar een museum, hingen een beetje rond in een koffiebar en gingen 's avonds nog iets eten en iets drinken met de andere mensen van de boot die nog in de stad waren! En 's ochtends namen we de bus naar Punta Arenas in Chili.

Gisteren deden we nog een uitstap naar Seno Otway, een Magellanes pinguin kolonie, op een strand bij de Straat van Magellaan, ik had er echt nog niet genoeg gezien! Ze blijven echt zo schattig, in en uit het water, we zagen er eentje van het gras in een beekje glijden, echt supergrappig, hoe hij zich probeerde tegen te houden met zijn vleugel! 

En terwijl ik dit schrijf, zijn we alweer onderweg naar Puerto Natales, we beginnen zo stilaan noordelijker te trekken. Het Patagonische landschap blijft wel weids en dor, maar de guanacos maken het nog wel aangenaam en op de achtergrond zie ik alweer besneeuwde bergtoppen, op naar Torres del Paine, van een zwart gat heb ik hier absoluut geen last!

01:39 Gepost door Tessa | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

Commentaren

Wauw! zal wel heel mooi geweest zijn! Jammer dat je zeeziek was. Maar toch zeker een fantastische herinnering!
Mama

Gepost door: Mama | 24-11-13

Vele groetjes en vele dikke kusjes. We zijn blij dat we via de verhalen iets horen van jullie. en zie maar dat je nimmer ziek wordt, alvast veel beterschap
Vake en moeke.

Gepost door: Mama | 24-11-13

Amai seg! Wat een verhaal! Eigenlijk wel een beetje jaloers, maar de avonturier zit toch ni in mij hoor... Ben benieuwd naar de foto's!
Nog veel plezier op jullie trip!
Vele groetjes!
Ines

Gepost door: Ines | 25-11-13

Amai zeg, dat klinkt zelfs magisch!! Wat jullie allemaal meemaken!! Geweldig!!!
Heel veel groetjes!!
Virginie

Gepost door: Virginie | 28-11-13

Oh Tessa, pinguïns !! Wat een zalig avontuur.

Gepost door: Milajka | 30-11-13

De commentaren zijn gesloten.