13-12-13

From the Atlantic to the Pacific!

Na de vorige blog zijn we toegekomen in Puerto Madryn, waar we in een leuk hostel sliepen met een binnentuintje inclusief ligstoelen, hangmat, mooi weer - tot 30 graden! Leuke plek! En uiteraard maakten we er ook leuke uitstapjes. Terzijde, toen ik nog aan de VUB zat, gingen sommigen van de biologen voor hun thesis naar Patagonie om iets over walviskolones te weten te komen, wel, dat was daar! De eerste dag maakten we een uitstap naar Peninsula Valdes, één van de beste plekken in Patagonië om wildlife te spotten, we zagen er olifant zeehonden, pinguins, zeeleeuwen, een gordeldier, vreemde knaagdieren en gingen er op een boottocht om walvissen te spotten. De Southern right whale (sorry, vertaling was niet in de veel te dure tour inbegrepen) komt er in de lente naartoe om te paren en de baby's groot te brengen. Superleuk hoe de baby's met hun vinnen op het water slaan! De dag erna gingen we kajakken tussen de zeeleeuwen, ook supertof, ze komen echt zo dicht bij de boot! De laatste dag was het weer helaas wat minder, maar hebben we van de gelegenheid gebruik gemaakt om naar de kapper te gaan, wat te relaxen, ... en 's avonds was het alweer tijd om de bus op te stappen, richting Bariloche, the Lake District!

We kwamen er 's middags toe en nadat we ingecheckt hadden in ons hotel, gingen we het stadje even verkennen, onze huurauto regelen voor de volgende dag, en genieten van al het gastronomische dat het stadje te bieden heeft, roomijs, artisanaal bier, kaasfondue, chocolade, ... De dag erna deden we een tripje met de auto, naar LLao LLao, het meest chique hotel in heel Argentinië, namen we de zetellift op een berg om alle meren te van bovenuit te kunnen bewonderen, waar we onze rode jas nog goed konden gebruiken in de Patagonische wind! En we reden langs verschillende kleine meertjes met leuke uitzichtpunten en langs de duurste grensovergang met Chili- 280 USD voor een bus-boot combinatie van een hele dag. 't zou mooi zijn, maar we hebben het maar niet getest... De volgende dag reden we via de Ruta de los Siete Lagos naar San Martin de los Andes, de mooiste roadtrip van Argentinië! Waar de naam vandaan komt, weet ik nog steeds maar gedeeltelijk, want hoe vaak we ze ook geteld hebben, we hadden steeds meer of minder dan 7 meren. Enfin, we checkten 's ochtends uit uit het hotel en deden onze bagage in de koffer van onze Chevrolet Classic (??) en trokken eropuit! Bij de eerste stop die we deden aan een mooi uitzichtpunt, knaagde er echter iets aan mij- geen muis, maar in mijn hoofd... Toen we onze bagage in de koffer legden, ontbrak er iets, onze rode jassen!! Die hadden we 's avonds in de koffer laten liggen, gezien het in het stadje niet echt koud werd 's avonds en de koffer toch volledig gesloten was en deze van buiten niet te zien waren.Pfff! Geen braakschade aan de auto en de radio en reservewiel zaten er nog in, je zou toch denken dat een jas weinig waarde heeft in een gebied dat zijn naam gegeven heeft aan een bekend outdoor merk- Patagonia?? Wie steelt dat nu?! Anyway, niet aan ons hart laten komen was de boodschap en verder genieten van deze mooie roadtrip! Toen we de volgende dag terug in Bariloche kwamen, hebben we dit maar niet verteld aan de verhuurmaatschappij, er was niets te zien aan de auto en het zou maar stom zijn, moesten ze dan extra aandacht aan de sloten besteden en toch iets vinden dat we dan nog zouden moeten betalen ook... 

Na een laatste avondmaal in Bariloche, was het 's ochtends vroeg tijd om de bus te nemen en weer de grens met Chili over te steken! We namen de bus richtng Puerto Montt, de grootste transport hub aan de Chileense kant van het Lake District, maar omdat dit alweer een stukje verder naar het zuiden ligt, besloten we ergens in een klein dorpje af te stappen en zo kwamen we terecht in Entre Lagos, een dorpje met één hostel met een fantastisch uitzicht over het meer! We gingen er naar hotsprings, wandelden er langs het water, gingen waterfietsen, keken onze ogen uit in de richting van de perfecte vulkanen en dronken er slecht koffie en een liter bier op ons terras met uitzicht op het meer, relaxen dus! Helaas bleven we er maar één nacht, de volgende middag gingen we door naar Osorno om met de nachtbus richting Santiago te trekken!

Toen we 's ochtends toekwamen in Santiago werden we in een heel andere wereld gedropt! Van het busstation namen we de metro naar ons hostel, we misten de metro net, maar al na één minuut kwam de volgende, die overvol zat, waar we onzelf met bagage en al letterlijk in moesten gooien... Bij de volgende stations, waar het nog drukker was, stonden bij elke metrodeur personeelsleden die regelden hoeveel mensen er effectief mochten opstappen, pfew! Gelukkig konden we onzelf richting uitgang wurmen bij onze stop en toen we in het hostel toekwamen, dropten we er onze rugzak en gingen we de stad in, op verkenning! We gingen een sapje drinken op een fruitmarkt, deden een Free Tour, gingen met een trammetje een berg op en aten superlekker Chileense pastel de choclo, mmm, voor we het wisten was het alweer 21u30 toen we in ons hostel incheckten! Tijd vliegt in een grote stad als dit! De volgende dag gingen we zelf wat op verkenning, naar het museum voor Schone Kunsten, het Contemporary Art Museum, met een leuke exhibitie van Georges Rousse inclusief een replica van één van zijn werken, we wandelden wat rond in verschillende wijken van de stad en gingen nog naar een museum over de geschiedenis van Chili onder de dictatuur van Pinochet, helaas klopten de openingsuren in onze reisgids niet meer en  konden we dus niet heel het museum meer zien... Na sluitingstijd was het voor ons tijd voor een pisco sour op een terrasje en we kochten bij de supermarkt nog een flesje wijn om 's avonds in ons hostel te kunnen kraken. Leuk weetje, bijna alle wijnflessen hebben hier nog een echte, Portugese kurk, zelfs de goedkope merken! 

Over wijn gesproken, gisteren gingen we op verkenning in de Maipo vallei, één van Chili's meest bekende wijnstreken, niet in het minst voor Concha y Toro, de grootste wijngaard in Chili, julle allen waarschijnlijk welbekend om Casilero del Diablo, in de hele wereld te verkrijgen! Anyway, wij gingen naar twee kleinere wijngaarden, dichter bij de stad en dus makkelijker te bereiken. We gingen op bezoek bij Vina Aquitania, helaas niet te verkrijgen in België en naar Cousino Macul, misschien wel verkrijgbaar bij ons, maar zeker ben ik niet. De eerste was een heel erg kleine wijngaard, waar ze maar 180.000 flessen per jaar bottelen en waar alles nog met de hand gebeurt, ze huren er een apparaat om te bottelen en als een order binnenkomt, kleeft een vrouwtje met de hand de etiketten op de fles! Alle wijnen werden ook gerijpt in deze wijngaard en na het bottelen werden de flessen nog een jaar ter plaatste bewaard alvorens ze op de markt te brengen, we proefden er nog een paar wijntjes en kochten een Cabernet Sauvignon, een wijn waarvoor deze streek erg gekend is, ik ben al benieuwd! In de namiddag gingen we dus bij een iets grotere wijngaard langs, zo'n 4.000.000 flessen per jaar, in alle verschillende kwaliteiten, van superbasic, een cabernet sauvignon die niet rijpt in vaten en na het bottelen onmiddellijk op de markt komt, tot een top notch wijn, waar de druiven van de oudste stronken in de wijngaard, met de hand gesorteerd worden- enkel door vrowen omdat Chileense mannen een dergelijk delicaat werkje niet aankunnen, die twee jaar op nieuwe eiken vaten rijpt en daarna twee jaar op de fles bewaard wordt voordat die de markt op mag! Bij deze laatste kregen we als aandenken een wijnglas, dat we nu proberen veilig thuis te krijgen... Ik had het mijne gisteren al laten vallen! We waren in een winkelcentrum en William gaf zijn glas eventjes aan mij om naar het toilet te kunnen gaan, hij was amper twee meter ver toen ik mijn glas liet vallen en hij verschrikt omkeek, zijn gezicht was goud waard! Enfin, 't was mijn glas en gelukkig niet stuk, maar dit wordt alleszins nog een huzarenstukje (Is er trouwens iemand die weet of dit bij een vlucht in de handbagage mag? Indien niet, weet ik niet of we moeite moeten doen om dit nog een maand mee te nemen). 

Vandaag gingen we nog naar het huis/museum van Pablo Neruda, Nobelprijswinnaar, wandelden we nog een bergje op voor stadsuitzichten, dronken we nog een koffie bij Starbucks - goeie koffie is écht hard to find in Chili! Aten we nog een ijsje op een bankje in een park en was het alweer tijd om richting de volgende bestemming te trekken! Terwijl ik dit schrijf, zitten we in de bus naar Valparaiso, een stadje gebouwd op verschillende bergen, aan de oceaan! Valparaiso is trouwens vooral gekend voor het beste vuurwerk in heel Zuid Amerika, met oudjaar, maar voor ons is het nogal uit de richting om hier dan terug te komen... Concrete plannen hebben we nog niet, maar waarschijnlijk zijn we dan in Uruguay. Eigenlijk probeer ik stiekem om niet zo ver vooruit te denken, want minder dan een week na nieuwjaar moeten we alweer terug naar de winter...

01:21 Gepost door Tessa in Trips | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Hoi Tessa, lijkt mij een fijne reis tot nu toe met zeer mooie foto's maar de laatste dagen blijft het nogal stil op jouw blog...no internet at the pacific ?!
gtrz and best wishes (tante Reinilda en nonkel Louis)

Gepost door: Reinilda Van Gool | 25-12-13

De commentaren zijn gesloten.