26-12-13

Prettige feestdagen!!

Wij zijn alweer, jullie raden het misschien al, op de luchthaven! Eventjes tijd dus om jullie te laten weten wat we de laatste tijd weer allemaal gedaan hebben. Maar eerst en vooral, prettige feestdagen en het allerbeste voor 2014!

Net nadat ik de vorige blog getypt had, kwamen we toe in Valparaiso, echt een leuke stad, aan de Pacific. Niet heel warm, doordat het vlakbij de oceaan was, maar achteraf gezien wel een verademing! Al helemaal omdat de stad gebouwd is op meer dan dertig heuvels! We wandelden dus enkele dagen op en neer. Op sommige plaatsen konden we wel een beetje valsspelen, ze hadden funiculars, korte kabelbanen die erg steil omhoog gingen, maar superveilig zagen die er niet uit en toen we hoorden dat een hele bekende, mooie funicular sinds enkele maanden niet meer werkte omdat de kabel doorgeknakt was, vond ik het al helemaal maar niets... Al het op en neer wandelen om de leuke buurten en mooie grafiti te zien, was dan weer wel goed voor de lijn en dat was er wel nodig ook, we deden er een avondje een Chileense kookworkshop, supertof, we gingen met z'n allen naar het marktje om groenten, vis en vlees te kopen en maakten een vijf gangen Chileense maaltijd klaar, inclusief Pisco Sour. Wie volgend jaar graag eens wil langskomen om ceviche te komen eten, we nemen vanaf nu reserveringen aan :-)

We maakten ook nog een dagtripje naar Vina del Mar, een strandstadje zonder heuvels, waar het absolute hoogtepunt het museum over Paaseiland was, we zijn dan weliswaar niet op het eiland geraakt, maar hebben toch een foto van een échte Maoi! Nee serieus, 't was best een interessant museum met heel veel uitleg over de fameuze beelden!

Na Valparaiso was het alweer tijd om de grens met Argentinië nogmaals te passeren- het wordt steeds moeilijker om in mijn paspoort de juiste In/Uit combinatie van stempels te vinden voor het immigratie personeel... We namen de bus naar Mendoza deze keer. Onderweg passeerden we de Aconcagua, de hoogste berg op het westelijk halfrond. Het leek supermooi weer, maar helaas, de berg lag toch in de wolken, de top konden we dus niet zien. Toegekomen in Mendoza was het vooral warm! Sindsdien is het niet meer onder de 30 graden geweest, zweten dus! Uiteraard regelden we voor de volgende dag een wijn tour, met een busje gingen we naar drie wijngaarden, waar we overal een rondleiding kregen én een proeverij- allemaal nog voor de lunch! De lunch was gelukkig dik in orde, een picada, soort van Argentijnse tapas, en daarna nog een empanada en rijst en pasta. Ën dessert! 's Avonds hebben we natuurlijk niet meer moeten eten... Maar we gingen nog wel naar een wijnbar :-) Samen met andere mensen die we op de tour hadden leren kennen, deden we nog een eigen wijn tasting, njam njam! De volgende dag besloten we dat we nog niet genoeg wijn gedronken hadden en maakten we een fietstocht langs enkele wijngaarden in Maipu, pfew, 't was wel echt heel heet! Maar de wijn was alweer lekker en we fietsten ook niet te ver, gelukkig. Om de dag met iets voedzamer dan wijn af te sluiten, was onze laatste proeverij bij een olijfgaard, waar ze olie, tapenades, maar ook likeur maakten, mmm! 

Met onze buikjes goed gevuld, was het tijd om naar Cordoba te vliegen om weer wat cultuur op te snuiven. 't is wel niet echt heel ver, maar het vliegtuig was maar 25 euro duurder dan de nachtbus, dus ja... De luxe toerist in mij wil ook wat :-) Cordoba was echt een leuke stad, veel pleintjes met toffe terrasjes, felkleurige kerstbomen en koloniale gebouwen. Ik scoorde er ook nog een glittertopje voor oudjaar, we hebben ondertussen een veel te duur hostel geboekt in Punta Del Este, dus ja, daar geldt echt wel dress to impress... 

We gingen ook nog de Sierras in, naar Alta Gracia, een bezoek brengen aan een Jesuit Mission (de kerk was helaas gesloten voor renovatie, maar we konden toch de rest van de missie bezoeken). En toen we toch daar waren, zijn we ook ineens langs het huis van Che Guevara gegaan, altijd interessant! Foto's uit zijn jeugd, zijn reizen, zijn moto stond er, ... Ja, wel tof! Een aanrader, voor wie eens in de buurt is.

Toen we na een paar dagen in Cordoba niets meer te doen hadden dan terrasjes, was het weer tijd om door te gaan en namen we de nachtbus naar Salta. Joris en Ineke, couchsurfers uit Antwerpen zouden al een dagje eerder toekomen en we hadden een kamer gereserveerd in hetzelfde hostel. 's Ochtends, na een aangename nacht in de bus -niet dus, ik ben de nachtbussen beu!- gingen we naar het Archeologisch museum. In 1999 zijn er op de top van een vulkaan in de provincie Salta 3 gemummificeerde lichamen van kinderen gevonden die aan de Inca god geofferd waren. Deze mummies worden nu onderzocht en bewaard in een mega gesophisticeerde ruimte van het museum en er wordt er ook steeds één tentoongesteld voor het publiek. Indrukwekkend om te zien hoe de kinderen door de eeuwen heen bewaard zijn gebleven. Ze werden niet gemummificeerd zoals de Egyptische mummies, maar doordat ze op bijna 6000 meter gestorven zijn en op een offerplek lagen met weinig zuurstof en zonder bacteriën, werden ze op natuurlijke wijze gemummificeerd. Ook alle waardevolle voorwerpen die samen met hen geofferd waren, werden tentoongesteld met superveel informatie over de Inca's. 's Middags deden we wat rustiger aan, we gingen uitgebreid lunchen met Joris en Ineke, regelden een huurauto voor de komende dagen, en 's avonds gingen we naar een Penia, een restaurant met live muziek en soms ook dans. 

De volgende ochtend trokken we eropuit met onze nieuwe huurauto, alweer een Chevrolet Classic. We reden richting Cachi, een bergdorpje op zo'n vier uur van Salta. In die vier uur zagen we het landschap herhaaldelijk veranderen, van een groene vallei, naar mooi begroeide bergen, naar een woestijn vol cactussen en daarna naar kale bergtoppen. Na een snelle -huhum- lunch in Cachi trokken we weer verder, richting Cafayate, het hart van de wijnstreek rond Salta. Door de lange lunch en het langzame tempo op de onverharde wegen wisten we wel dat we niet voor het donker in Cafayate zouden geraken, maar geen nood, er waren nog twee andere dorpjes onderweg! Bij het tweede dorpje hielden we het voor bekeken voor die dag, we zaten zo ongeveer middenin een Quebrada, een door erosie afgesleten landschap met allerlei kleuren en vormen! Het dorpje in kwestie had één guesthouse en één hotel met zwembad, helaas zat er geen water in, maar wij kozen toch voor het hotel, waar we onze auto veilig onder de carport konden parkeren en waar er twee kamers met dubbel bed waren. Nadat we ook nog een wandelingetje door het dorp gemaakt hadden, vonden we het tijd voor avondmaal en uiteraard gunden we de eigenaars van het hotel dat. De kaart moesten we vanbuiten leren, want die stond niet op papier, maar gelukkig waren er maar vier opties! Het eten was wel beter dan verwacht, dus ik had goede hoop op het ontbijt, dat dan weer wat karig was... 's ochtends trokken we door naar Cafayate en onderweg maakten we nog een fotostop en een William-heeft-buikijn-stop :-s en toen was het tijd om weer wijn te proeven! Bij de eerste bodega waar we stopten waren er helaas geen tours door renovaties, maar we het was er wel supermooi en we mochten buiten vrij rondlopen, dus dronken we er gewoon een glas wijn, Joris, Ineke en ik alleszins. Omdat William zich niet goed voelde, hadden we hem tot BOB gepromoveerd. Ik koos er voor een Torrontés, heel lekkere witte wijn, een druivensoort die vrijwel alleen in Noord Argentinië voorkomt. Na de lunch stopten we nog bij een wijngaard die helaas voor de feestdagen gesloten was en bij een andere waar ook geen tours waren, maar waar we wel hun museum mochten bekijken en we twee wijntjes mochten proeven. Terug richting Salta reden we via één van de mooiste routes van Argentinië, door de Quebrada de las Conchas, echt een superweids landschap dat helemaal geërodeerd was door weer en wind. Op verschillende plaatsen was de weg ook verzakt door erosie en moesten we een kleine detour maken, bij elke detour viel het op of dit al lang geleden gebeurd was of niet, eentje leek heel recent, de detour was niet geasfalteerd, er stond nog een buldozer en de verzakte weg lag er nog gedeeltelijk en werd enkel door hoopjes stenen afgesloten. We maakten er de verplichte fotostops, genoten ten volle van het landschap en keerden toen terug naar Salta voor kerstavond. Net zoals Sinterklaas ons eerder deze maand vergeten was, was er weer geen cadeautje, maar gelukkig wel een aperitiefje, Joris en Ineke hadden uit Bolivia nog rode wijn en Tuc koekjes meegebracht en daarna aten we op restaurant een lekkere steak, met nog meer rode wijn. Vandaag deden we het rustig aan, gingen op ons gemakje ontbijten en gezien alles in de stad dicht was, trokken we naar San Lorenzo, een deel- of buurgemeente, waar de locals op vrije dagen naartoe trekken om gezellig bij een riviertje rond te hangen, kinderen speelden er in het water, vrouwen stonden er rond de BBQ, mannen dronken er bier, ... en wij keken er onze ogen uit, echt grappig, zo'n drukte, in the middle of nowhere, bij een beekje van misschien twee meter breed en op sommige plaatsen 20 centimeter diep! Maar 't was er iets minder heet dan in de stad, leuk dus om een paar uur rond te hangen en van het dagelijks leven te proeven.

En nu? Op naar Iguazu, de meest indrukwekkende watervallen ter wereld! Jammer wel dat het donker is, ik had gehoopt de falls vanuit het vliegtuig(je) te kunnen zien en had natuurlijk een plaatsje aan het raam kunnen bemachtigen, zoals de helft van de passagiers, er zijn maar twee stoelen aan elke kant van het gangpad, maar helaas, niets meer te zien buiten op dit uur...

03:21 Gepost door Tessa in Trips | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Wat een verhalen weer. Hoop dat het william zijn buik weer in orde is. Wat jammer nou dat de Kerstman en Sinterklaas niets voor je had, maar jullie reisonderneming is toch een groot cadeau.
Heb de foto,s ook weer allemaal bekeken. Leuk die pinguïns. Is zeker een object voor mij om met bijenwas er iets van te schilderen,
Groet en geniet,
Marian

Gepost door: marian | 26-12-13

Tof, Tof en nog eens tof! was ik maar 30 jaar jonger!
tja en reizen en cadeaus krijgen gaat dus blijkbaar niet samen!
Groetjes aan jullie beiden.
Mama en papa

Gepost door: Sonja | 02-01-14

De commentaren zijn gesloten.